Mijn eigen reis

"Jij wil de wereld redde" zei mijn homeopaat tegen mij toen ik 15 jaar was. "Wanneer je zo verder doet ga je het leven aan zoals de meeste mannen: kort maar krachtig", nog een uitspraak van die man.

Het zijn er twee die zijn blijven hangen, want hier begon de strijd tussen "ik" en "mezelf".

Ja! Ik wou die wereld redden (en dat wil ik stiekem nog steeds), enkel leefde ik in een snelheid die kei hard ging.

Ik ging naar school, had 2 bijbaantjes, deed mee aan theaterstukken, ging fitnessen en had dan nog een sociaal leven....

De uitspraak "leven zoals een man" deed me wel even nadenken. Ik wist eigenlijk helemaal niet hoe zo een leven eruitzag. Er was totaal geen man in mijn leven, geen vader, geen "vriendje van de mama", geen broer of zus. Heel mijn lagere school zat ik op een meisjes school, pas in mijn 5de jaar kwam de eerste jonge onze school binnen, dat vond ik echt raar.

Mijn eerste job in een mannenwereld!

Alle kennis die ik had opgedaan op school, mijn bijbaantjes en theater kon nu gaan omzetten in de echte wereld.

Al snel merkte ik op dat ik me als piepjonge vrouw zou moeten bewijzen tussen al die grote mannen.

Ik aanvaarde de uitdaging en enkele maanden later besloot ik om me helemaal in de sales te smijten, en ja hoor, in een team vol met mannen.

Verkopen werd dan ook een passie. Ik koos ervoor als vrouw om sales vanuit een andere hoek te bekijken.

Mijn natuurlijke nieuwschierigheid en enthausiasme werkte aanstekelijk.

Wat hebben die mensen nodig? Wat vinden ze leuk? Waar dromen ze van?

Ik kan je niet vertellen hoeveel leveringen van auto's ik gedaan heb waarbij tranen kwamen kijken.

Ook ik stond er soms zelf met volgeschoten ogen.

Wat mijn hartje sneller deed slaan op dat moment was het voelen van de blijdschap die die klanten hadden.

Ik wist dan ook dat dit DE auto was waar ze jaren in zouden genieten.

Onderweg naar het werk, onderweg op vakantie, het was meer dan een vervoersmiddel voor hen geworden.

Ik luisterde oprecht naar hoe ze leefden en beeldde me in wat goed voor hen zou zijn.

Dat reflecteerde zich in mijn resultaten.

Ik verkocht super goed, eigenlijk zag ik meer als: "ik luisterde helpten en dacht super goed met hen mee".

Bij het automerk waar ik het langste gewerkt heb was dit meer dan duidelijk.

Zelfs tijdens een marketing compagne waarin klanten berichten konden schrijven wat ze nu vonden van het merk verscheen mijn naam zo vaak dat de marketing verantwoordelijke ze mij doorstuurde omdat geen enkele andere verkoper in Belgie dit had. Crazy, ik heb ze bijgehouden en enkele voor jou geselecteerd.

*Om de privacy te garanderen van de klanten heb ik in de testimonials de namen afgekort.

*De foto's zijn niet de werkelijke foto's van de klanten

Oke, ik beelden mij dus niets in.

Mensen kwamen niet enkel meer voor de auto maar ook voor mij. De connectie was echt!

Dat zette me aan het denken, ik was klaar voor iets anders en dat heeft mijn omgeving geweten.

Zou ik gaan voor manager? Zou ik ergens anders gaan werken?

Hopla, ik maakte vrij snel de beslissing om het bedrijf waar ik jaren werkte, waar ik zoveel geleerd had, dat zo door miin bloed stroomde te verlaten.

Ik ging naar een ander bedrijf en ik deed daar net hetzelfde: verkopen.

Al snel kwam ik tot de conclusie dat dit het niet was.

Het merk was fantastisch, de collega's ook maar ik, ik wou iets waar ik meer waarde kon bieden. Ik kan je zeggen dat wanneer iemand in het team daar met iets zat, ik "the go to bureau" was om even te praten, gemotiveerd te worden of om wat advies, ze noemde mij daar al "Julie de life coach". Terwijl ik toen nog niets met coaching te maken had.

"Julie, ik zag net iets, zou het iets voor jou zijn?"

Dit is wat een trainer op een buitenlandse training tegen mij zei.

Voor mij? Ik? Eu, ik rende naar mijn hotel kamer en begon de inhoud van de vacature te lezen.

Hoe kan ik nu als verkoper straks deel uitmaken van een internationaal team? Dat zijn drie levels hoger!

Wel hallo mevrouwtje twijfel:

• "Ga ik dat wel kunnen?"
• "je moet perfect tweetalig zijn"
• "het project loopt maar 12 maanden".

Ik zou mijn zekerheid moeten opgeven voor het onzekere pad.

Na veel dromen en uren gesprekken te voeren met het management was het zover.

Ik was nu electric vehicle coach.

Tadaaaaa, Ik zou meehelpen aan de opmars van de elektrische auto.

Niet enkel het verspreiden van de kennis maar ik zou mede verantwoordelijk zijn voor het draaien van oude gewoontes, oude patronen, oude gedachten naar een com-pleeeeeeet nieuwe wereld.

Ik kwam terecht in een internationaal team binnen Europa, mijn collega coaches kwamen uit Spanje, Frankrijk, Oostenrijk, Duitsland, Turkye, etc.

De grootste angst van mijn moeder werd realiteit.

Door haar eigen minder goede ervaringen als zelfstandige heb ik mijn hele opvoeding lang gehoord dat als zelfstandige starten echt geen goed idee was.

Ik begrijp dat mensen die je graag zien je willen behoeden. Al kunnen angsten uit eigen negatieve ervaringen zaken van de ene net heel positief zijn voor de andere. Ik heb op dit moment 1 leven en daar wil ik uit leren en doen wat ik graag doe.

Ik heb mijn moeder gevraagd haar angsten bij haar te laten en mij te ondersteunen in de stappen die ik zou zetten. Mama: "Ik heb nu je steun nodig, niet jouw angst"

Ik zette alles klaar voor ik verder kon.

80% van je succes zit in je voorbereiding of het nu gaat om je zakelijke leven of privé. Mijn positieve manier van denken was er klaar voor en die van mijn omgeving ook.

Et voila, ik was klaar om mijn sprong te wagen.

Mijn 12maanden zaten erop en ik dook in een cursus coaching voor het leven, mijn btw nummer was aangevraagd en voor ik het wist stond ik bij verschillende trainingsbureau's te trainen en coachen voor verschillende automerken. Mijn eerste coachees kwamen langs in mijn praktijk.

Nee, je hebt geen bericht in de media gemist, ik heb de wereld niet gered.

Dit hangt er ook vanaf hoe jij de wereld redden bekijkt.

Wanneer je in alles wat je doet kleine veranderingen kan teweegbrengen ben je constant bezig met het veranderen van de wereld. Mijn coachees in mijn praktijk zie ik na elke sessie groeien. De tussentijdse opdrachten worden met anthuasiame gemaakt. De trainingen en coachings die ik geef in het bedrijfsleven, of ze nu online of live zijn, ze bieden mij en de trainees altijd mooie kansen om te groeien. De feedback is dan geweldig om te horen en te lezen.

De indrukwekkende projecten waar ik aan kan meewerken die voor altijd een verandering brengen in de manier waarop we leven met het oog op zoveel mogelijk duurzaamheid, betekend voor mij ook bijdragen aan de mens en de mooie blauwe planeet waar we op leven.